Χθές ένας από τους εθελοντές διαδικτύου του ΠΑΣΟΚ έστειλε ένα mail που έλεγε μεταξύ των άλλων:
Δεν προλαβαίνουμε τα video πλέον! [...] Τόση οργή… τόση αγανάκτηση [...], μόνο με αυτό τον δημιουργικό τρόπο μπορούν να εκφραστούν!
και παραθέτει μία λίστα από τα καλύτερα ελληνικά πολιτικά video που έχει βρεί στο youtube, γύρω στα 100!
Είναι εντυπωσιακό. Ταυτόχρονα το φαινόμενο προσφέρεται για μελέτη. Ενδιαφέρον έχει και η ερμηνεία που δίνουν διάφοροι. Παρακολούθησα τουλάχιστον δύο στελέχη της Ν.Δ. (Χατζηδάκη στην τηλεόραση και Πολύδωρα σε συνέντευξή του στον Ταχυδρόμο) να αναφέρονται ενοχλημένοι στο φαινόμενο, υπονοώντας ότι είναι κάτι ενορχηστρωμένο. Θα ήμουν πολύ περίφανος από επαγγελματική άποψη αν ήταν έτσι, αλλά προφανώς (για όποιον έχει σχέση με τα social media) δεν είναι.
Οι χρήστες του Internet αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την δύναμη που έχουν. Το ότι μπορούν να σχολιάσουν με τον δικό τους τρόπο και να ακουστούν από άλλους. Μερικές φορές υπάρχει και μία ματαιοδοξία, “γιατί το video του άλλου έκανε 10.000 views και το δικό μου 500;”. Πράγματα που απλά θα λέγανε στους 5-10 φίλους τους με τους οποίους συζητάνε, έχουν την δυνατότητα να τα συζητήσουν με όλο τον κόσμο. Θέλουν να πουν την γνώμη τους για κάτι σημαντικό (για ό,τι αυτοί θεωρούν σημαντικό, αδιαφορώντας για την ιεράρχηση των κομμάτων ή των ΜΜΕ) και επιτέλους έχουν την δυνατότητα να την πουν δημόσια, όχι μόνο στους γνωστούς και φίλους!
Νομίζω ότι όταν μετά από λίγο καιρό θα κοιτάμε προς τα πίσω, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των εκλογών, θα συμφωνούμε όλοι ότι το 2007 είναι το έτος που και στην Ελλάδα, χάρη στο internet, πολίτες έξω από τους “μηχανισμούς” (κόμματα, ΜΜΕ κ.λ.) διεκδίκησαν το δικαίωμά τους να συμμετέχουν στην πολιτική σκηνή. Αυτό και μόνο είναι ένα σημαντικό κέρδος.
(cross-post στο REC (on))
