Ζεσταίνομαι και λιώνω όπως όλοι μας αυτές τις μέρες. Αλλά όταν βλέπω τα κλιματιστικά δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι εμείς οι ίδιοι “βάζουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας”. Γιατί όπως είναι γνωστό, τα κλιματιστικά παράγουν ζέστη. Ναι, μπορεί να αφαιρούν την θερμότητα από ένα χώρο, αλλά βγάζουν περισσότερη θερμότητα σε ένα άλλο -που κατά κανόνα είναι έξω από το παράθυρο του χώρου που ψύχουν!
Δεν ξέρω πόσα εκατομμύρια κλιματιστικά υπάρχουν στην Αττική, αλλά θα ήμουν πολύ περίεργος να δω μία μελέτη που να λέει κατά πόσους βαθμούς θα έπεφτε η θερμοκρασία του λεκανοπεδίου σε μία πολύ ζεστή μέρα αν σταματούσαν όλα τα κλιματιστικά να δουλεύουν.
Είναι απίστευτο πόσο εγωιστικά προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε ένα κοινό πρόβλημα όπως η τρομερή ζέστη των πόλεων. Βγάζουμε την ζέστη από το δωμάτιό μας και την πετάμε στα μούτρα του άλλου. Που βέβαια κάνει και αυτός το ίδιο. Και τελικά ζούμε όλοι μας μία κόλαση.
Είναι, καλοκαίρι, έχει ζέστη. Εμείς κάνουμε το εξής: βγάζουμε στους δρόμους μερικά εκατομμύρια τεράστια θερμαντικά σώματα (τα λέμε και αυτοκίνητα) και ανάβουμε άλλα τόσα κολλημένα στους τοίχους των κτηρίων! Είμαστε τόσο εγκλωβισμένοι στην καθημερινή μας βλακεία που κανένας μας δεν σκέφτεται να κάνει… σκιά.
Για παράδειγμα, να κάνουμε σκιά στους δρόμους φυτεύοντας κανένα δέντρο. Σκιά στα μπαλκόνια μας βάζοντας καμιά γλάστρα. Σκιά στην ταράτσα μας μετατρέποντάς την σε πράσινη στέγη.
Και βέβαια, ως συνήθως, ο χειρότερος πολίτης της χώρας μας είναι το κράτος. Με τα απαράδεκτα κτήρια γεμάτα εκατοντάδες κλιματιστικά, χωρίς ίχνος πράσινου.
