vrypan|net|weblog (αρχείο)

Μαζεύω παραδείγματα όπου τα social media (blogs, podcasts, YouTube κ.λ.) επιρρέασαν κάποια πολιτική κατάσταση. Έχετε να προτείνετε κάτι; (Εκτός από το “κλασσική” πλέον γκάφα του George Allen.)

Αν έχετε παρόμοια παραδείγματα, βάλτε ένα comment με τα σχετικά links…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δημοσιεύει ένα ενδιαφέρον άρθρο με θέμα το πώς η πολιτική επηρεάζεται από το Internet και τίτλο Τηλεοπτική ή διαδικτυακή δημοκρατία; [λίγο αργά το βρήκα, via Αλέξανδρος Μελίδης]

Γενικά συμφωνώ με τις σκέψεις που διατυπώνει και στο κάτω-κάτω, ακόμη και αν δεν αποτελούν κάτι νέο, είναι θετικό για όλους μας να υπάρχουν πολιτικοί έχουν επαφή με το Internet. -λάθος, όχι μόνο είναι θετικό, αλλά απαραίτητο.

Σε αυτό που θα ήθελα να σταθώ, είναι αυτό που δεν διατυπώνει. Και αυτό είναι ότι το Internet και τα social media (blogs, podcasts κ.λ.) δεν είναι άλλο ένα εργαλείο στο οποίο τα πολιτικά κόμματα αρκεί να εκπαιδευθούν και να “έρθουν κοντά”.

Οι έλληνες πολιτικοί πρέπει να αντιληφθούν ότι αν αποφασίσουν να πλησιάσουν το Internet, θα πρέπει να αλλάξουν τα κόμματά τους. Θα πρέπει να τα κάνουν πιο ανοικτά, γιατί σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου ο καθένας έχει το “δικό του κανάλι” (π.χ. το blog του) δεν μπορεί να επιβιώσει ένα μονολιθικό πολιτικό κόμμα. Η “κομματική πειθαρχία” θα δοκιμαστεί όσο ποτέ άλλοτε. Οι υπουργοί δεν θα μπορούν να “αρνηθούν τον διάλογο”, γιατί ο διάλογος θα γίνεται με ή χωρίς αυτούς. Και θα γίνεται από όλους μας, στα blogs μας, στα forums, στα podcasts.

Γιατί στην “διαδικτυακή δημοκρατία”, ο κάθε vrypan μπορεί να κάνει μία απλή αναζήτηση στο Google και να πεί: πριν από ένα χρόνο λέγατε ότι “μόνο το 24% των νοικοκυριών έχουν πρόσβαση στο internet” και φέτος “μόνο το 23%”… (Το ξέρω, φτηνό κόλπο, αλλά θέλω να δείξω ότι εδώ πλέον, δεν ξεφέυγει τίποτα :-)