Links:
- συμμετέχοντες στο Symi Symposium
- Chris Kydon, Radio OpenSource
- TreeHugger.com
- Jeff MacIntire-Strasburg greenoptions.com
-
- RSS feed
- προσθήκη στο iTunes
- download MP3 [διάρκεια 18:56, 17.4 MB ]
- email: radio@vrypan.net
- voice mail: +30 213 00 22 810
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Η αφορμή για το λίγο προκλητικό άρθρο του J95 ήταν το αρκετά προκλητικό διαφημιστικό της Greenpeace. Προσωπικά η διαφήμιση μου άρεσε, όχι τόσο για το οικολογικό μήνυμα όσο γιατί θίγει την επερχόμενη “μάχη των γενεών” -για το περιβάλλον, το ασφαλιστικό κ.λ.
Συμφωνώ με τον J95, ότι οτιδήποτε “μυρίζει φανατίλα” με απωθεί. Αλλά αυτό δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από το μεγάλο θέμα της οικολογικής καταστροφής του πλανήτη μας. Δεν ξέρω αν η φετινή ζέστη στην Ελλάδα και οι πλημμύρες στην Αγγλία είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας και αν όντως έχει αλλάξει το κλίμα. Αλλά δεν είμαι και τόσο βλάκας ώστε να περιμένω να δω κάτι τόσο δραματικό για να καταλάβω ότι έχουμε αλλάξει κλίμακα. Η ανθρωπότητα δεν είναι πια το μερμήγκι που περπατούσε στον πλανήτη μας χωρίς να έχει μεγάλη σημασία τί κάνει. Είναι ένας γιγάντιος ελέφαντας που χρειάζεται ολόκληρα δάση για να τραφεί, που εκπέμπει γιγαντιαίες ποσότητες CO2 με την αναπνοή του, που το πού θα πατήσει, που θα πιει νερό, που θα κάτσει και που θα χέσει αλλάζει ολόκληρο τον πλανήτη.
Διάβασα σε ένα από τα σχόλια του παραπάνω post ότι “μα αυτοί δεν φώναζαν την δεκαετία του ’70 ότι ο πλανήτης μας θα παγώσει”; Δεν ξέρω αν είχαν δίκιο τότε. Και ίσως αύριο να βρούμε ένα τρόπο να μετατρέπουμε τον ζεστό αέρα σε ηλεκτρισμό, σοκολάτες ή γύρο-πίτα-απ’όλα και να θεωρήσουμε ότι λύσαμε το πρόβλημα του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Και πάλι το ίδιο πρόβλημα θα έχουμε, ότι κάθε τί που κάνουμε ως ανθρωπότητα γίνεται σε τόσο μεγάλη κλίμακα που έχει σημαντικές επιπτώσεις.
Η δική μου οικολογία λέει ότι για το περιβάλλον δεν είμαστε πια μία ασήμαντη διακύμανση που το σύστημα μπορεί να εξισορροπήσει. Η δική μου οικολογία σχετίζεται με την ευθύνη που έχει όποιος έχει μεγάλη δύναμη, γνώση, πλούτο -ευθύνη απέναντι στον εαυτό του, τον διπλανό του αλλά και τον ίσως πιο φτωχό ή αδύναμο παραδιπλανό του.
OpenCoffee.gr: Μία προσπάθεια που ξεκίνησε μέσα από τα δύο πρώτα OpenCoffee Club meetings. Ένα blog με σκοπό να συγκεντρώσει γύρω του όλους όσους έχουν επιχειρηματικά όνειρα που θα ήθελαν να προσπαθήσουν να υλοποιήσουν.
Ένα blog που δηλώνει “οι ελληνικές start-up είναι εδώ”.
Συμφωνώ με τον titana, είμαι και εγώ από αυτούς που πιστεύουν ότι οι πολλές μικρές λύσεις είναι ο μόνος δρόμος. Να κάνει ο καθένας μας ένα μικρό βηματάκι μπρος. Αλλιώς θα μας τραβάνε άλλοι, όπου θέλουν.
Μετά από μία (κουραστική ομολογουμένως, αλλά ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρουσα) εβδομάδα στην Πάρο για το Symi Symposium και δύο μέρες “απόδραση” στην Τήνο, πίσω στο καμίνι της Αθήνας!
Σκέψεις, ιδέες, εντυπώσεις σύντομα. Για την ώρα προσπαθώ να “συγχρονιστώ” με mails, feeds, κ.λ. -ναι, δεν συγχρονίζω υπολογιστή ή κάτι τέτοιο, συγχρονίζομαι εγώ :-)
Ο Mark Pilgrim γράφει ένα εμπνευσμένο άρθρο με τίτλο 5½ lessons that legitimate retailers can learn from pirates, στο οποίο συγκρίνει τον νόμιμο με τον “πειρατικό” τρόπο διανομής ταινιών μέσω internet. Μία πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στο θέμα.
Πέρα από το γεγονός ότι οι “πειρατές” είναι παράνομοι, το μοντέλο διανομής που χρησιμοποιούν είναι (κατά την γνώμη μου) πολύ καλύτερο επειδή ακριβώς έχουν την ελευθερία να κινηθούν όπως θέλουν. Η πιο προκλητική (και πιο ουσιαστική) παρατήρησή του Mark είναι η τελευταία του άρθρου του:
Lesson 5: in the edge cases, you can’t compete with pirates because you don’t control what you’re selling. (Lesson 5½: there are more edge cases than you think.) Pirates aren’t just distributors; they can also be content creators. They can rip, mix, burn, and mashup content at will, and they have a twisted sense of pride in offering “the best” — whether that’s release speed, video quality, file format, or subtitles in 11 different languages. (What, you thought this was the only pirate release of this movie? There are dozens more, and they’re all optimized for different definitions of “best.”)
Φαίνεται ότι η βιομηχανία του θεάματος, εκτός από το “pop” περιεχόμενο, είναι αγκιστρωμένη και σε “pop” μεθόδους διανομής -και στην εποχή του Long Tail θα δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να ανταπεξέλθουν.