vrypan|net|weblog (αρχείο)

Ελάχιστη σχέση έχω με τον χώρο της Java, αλλά η είδηση έχει σημασία: η Microsoft προσπαθεί να πατεντάρει κάποιες λειτουργίες που το δωρεάν Java IDE BlueJ είχε από τα μέσα της δεκαετίας του ’90! Η ιστορία υπάρχει με λεπτομέριες εδώ: Microsoft patents BlueJ. (το βρήκα μέσω του cosmix)

Μου αρέσει η ιστορία. Κάποιος-κάποιοι έχοντας κίνητρα τελείως διαφορετικά από το οικονομικό όφελος δημιουργούν ένα “άυλο” αντικείμενο (ιδέα, κείμενο, πρόγραμμα, αλγόριθμο) που έχει αξιοπρόσεκτη αξία. Επιτρέπουν την ελεύθερη διανομή του και εκμετάλλευσή του από όλους. Ένας οικονομικός γίγαντας “ανακαλύπτει” ξαφνικά την αξία και προσπαθεί να αποκτήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας. Το σύστημα είναι έτσι φτιαγμένο που ευνοεί αυτόν που δείχνει να μπορεί να εκμεταλλευθεί καλύτερα οικονομικά το άυλο αγαθό. (Αν μη τι άλλο, η υπεράσπιση του τίτλου ιδιοκτησίας στα δικαστήρια είναι μία οικονομικά απαιτητική διαδικασία, κάτι που μπορεί να κάνει πολύ καλύτερα αυτός που σκοπεύει να βγάλει λεφτά από αυτούς).

Η γνωστή μάχη για τα άυλα προϊόντα, τις ιδέες, τα γραπτά, τα προγράμματα, τους αλγόριθμους σε μία κοινωνία-αγορά-πολιτισμό που έχει μία στρεβλή αντίληψη για τα πνευματικά δικαιώματα. Ένα σύστημα στο οποίο πιστεύουμε ότι ο μόνος λόγος για παραγωγή πνευματικών προϊόντων είναι η εμπορική εκμετάλλευσή τους και το οποίο κατά συνέπεια προστατεύει αυτόν που μπορεί να βγάλει τα περισσότερα λεφτά από αυτά. Ένα σύστημα που πιστεύει στην παρθενογένεση των πνευματικών προϊόντων και στην απόλυτη εξουσία του δημιουργού πάνω τους.

Και όμως, αυτό το σύστημα που υποτιμάει την φήμη, την εκτίμηση και το μεράκι ως άξιο κίνητρο για την παραγωγή ιδεών και άλλων άυλων προϊόντων θεωρεί την φήμη πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο μίας εταιρείας -το ονομάζει brand equity. Ορίστε λοιπόν ο τρόπος να αντιμετωπίσουμε παρόμοια περιστατικά: Επιτίθεσαι εσύ στο άυλο δημιούργημά μας; Θα επιτεθούμε και εμείς στα άυλα περιουσιακά σου στοιχεία. Θα φωνάζουμε, θα κάνουμε χαμό. Και το καλό είναι ότι με το Internet μπορούμε να φωνάξουμε δυνατά.

Λοιπόν Microsoft;