Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Αυτά που ακούτε στα παράθυρα των καναλιών ξεχάστε τα.
Κώστα, ευχαριστούμε για το ρεπορτάζ.
Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Αυτά που ακούτε στα παράθυρα των καναλιών ξεχάστε τα.
Κώστα, ευχαριστούμε για το ρεπορτάζ.

Nokia N800: Linux, WiFi. Μου αρκούν. Τα υπόλοιπα θα τα διορθώσω μόνος μου -αν χρειάζεται. (πρώτο πρώτο θα στήσω ένα podcatcher να κατεβάζει μέσω wifi και να τα ακούω χώρίς να χρειαστεί να ακουμπήσω “υπολογιστή”).
Ένα πολύ εκτενές review έχει το MobileCrunch.

Το πρόβλημα το έχετε αντιμετωπίσει σίγουρα: γυρνάτε από blog σε blog και όλο και κάπου αφήνετε ένα σχόλιο. Το θέμα είναι, πώς ξέρετε αν έχει απαντήσει κάποιος άλλος μετά από εσάς; Ή έστω, ακόμη και αν δεν έχετε αφήσει σχόλιο, αλλά σας ενδιαφέρει η συζήτηση που γίνεται σε ένα post, πώς μαθαίνετε πότε προσθέθηκε νέο σχόλιο;
Η καλύτερη λύση κατά την γνώμη μου είναι το co.mments.com. Φτιάχνεις ένα απλό account, προσθέτεις το bookmarklet στα bookmarks σου και όταν βρίσκεσαι στην σελίδα του post απλά πατάς το bookmarklet και αυτόματα το co.mments αρχιζει και παρακολουθεί την συζήτηση. Από κει και πέρα, μπορείς να δεις σε μία σελίδα ποιό post έχει νέα comments, ακόμη και να τα διαβάσεις χωρίς να χρειαστεί να πας στο blog. Υπάρχει και feed που μπορείς να βάλεις στον αγαπημένο σου aggregator και να βλέπεις αυτόματα τις ανανεώσεις. Πολύ απλό, πάρα πολύ βολικό.
Ένα θέμα που μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους είναι ότι το τί παρακολουθείτε είναι public, άρα αν ξέρει κάποιος το username που δηλώσατε για την υπηρεσία, μπορεί να δεί “τί κάνετε” ή “τί σας ενδιαφέρει”. (παράδειγμα)
Άλλη μία παρόμοια υπηρεσία είναι το CoComment αλλά νομίζω ότι το co.mments είναι πολύ πιο βολικό και απλό.
Προσπαθώ να καταλάβω, γιατί μπορεί να υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ bloggers και δημοσιογράφων; Δεν καταλαβαίνω, αλλά για να επιμένουν τόσοι, κάτι θα πρέπει να υπάρχει. Αν έπρεπε να υπάρχει κάποια αντιπαλότητα, θα έπρεπε να είναι μεταξύ bloggers και εκδοτών: η δημόσια γραφή δεν υποβαθμίζεται, αυτό που ίσως πληγεί είναι τα μέσα που είχαν την αποκλειστικότητα να την δημοσιεύουν.
Στο φτωχό μου μυαλό, τα social media (blogs, podcasts κ.λ.) είναι άλλη μία ευκαιρία για τους δημοσιογράφους. Δεν θέλεις να έχεις κάποιον πάνω από το κεφάλι σου να σου λέει τί να γράψεις και πότε, πόσες λέξεις πρέπει να χρησιμοποιήσεις, πόσα λεπτά πρέπει να κρατήσει το ρεπορτάζ σου, ποιόν θα καλέσεις στην εκπομπή σου; Νομίζεις ότι μπορείς να το κάνεις καλύτερα; Ανοίγεις το blog σου, βάζεις διαφημίσεις και είσαι “αφεντικό του εαυτού σου” (και βλέπεις και αν είχες εσύ δίκαιο ή αυτοί που σου έκαναν κουμάντο). Σε άλλες χώρες γίνεται ήδη. Αργά ή γρήγορα θα γίνει και εδώ.
Λοιπόν; Δύο πιθανές εξηγήσεις μπορώ να δώσω. Η μία είναι η τεχνοφοβία. Η άλλη είναι ότι η “τέταρτη εξουσία” ως γνήσιος φορέας εξουσίας έχει το δικό της κατεστημένο, που βλέπει με μισό μάτι κάθε αλλαγή.
–
αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις, η blog-οκρατία του j95.
Η Σοφία ψάχνει για podsafe μουσική με λύρα:
Ψάχνω podsafe μουσική με λύρα κρητική και λύρα ποντιακή (εμφανώς όχι και τα δύο μαζί αλλά αν σας βρίσκονται δεν λέω όχι – πολύ θα ήθελα να ακούσω ένα τέτοιο εγχείρημα).
Να συμπληρώσω ότι και εγώ θα ήθελα πολύ ελληνική μουσική ή μουσική από ελληνικά συγκροτήματα που να μπορώ να παίξω στο podcast μου.
Ελληνικά συγκροτήματα, ξυπνήστε! Αντί να περιμένετε πότε κάποια δισκογραφική εταιρεία θα σας κάνει συμβόλαιο και να κρέμεστε από τα @@ των άλλων, ανεβάστε την μουσική σας σε κάποιο site όπως το Podsafe Music Network ή το MySpace και διευκολύνετε έμας τους podcasters να σας διαφημίσουμε (= δώστε μας τα τραγούδια σας σε μορφή MP3 με το ελεύθερο να τα παίζουμε στις εκπομπές μας!). Αν αρέσει η μουσική σας, συμβόλαιο ξε-συμβόλαιο, θα έχετε τουλάχιστον πολύ κόσμο στα live σας…
(Hint για όσους ακολουθήσουν την ιδέα: Πηγαίνετε στο SYNC.GR, πιάστε μας, έναν έναν τους podcasters και στείλτε μας από πού μπορούμε να κατεβάσουμε τα κομμάτια σας. Επιμένω ότι το Podsafe Music Network είναι η πιο βολική λύση για όλους.)