feed icons στο blogger

Ο συμμπλόγκερ Ηλίας που έχει το καιλοιπαλόγιον που φιλοξενείται στο blogger.com ρώτησε πώς μπορεί να εμφανίζει ένα icon δίπλα στα posts του που εμφανίζονται στο monitor.vrypan.net. Σκέφτηκα ότι είναι καλύτερο να παρουσιάσω την λύση εδώ αφού θα είναι χρήσιμη και σε άλλους.

Καταρχήν να διευκρινήσουμε ότι το “feed icon” δεν είναι το ίδιο με το favicon.ico. Το δεύτερο είναι ένα windows icon που βρίσκεται απαραίτητα στο top directory του site σας. Το πρώτο είναι ένα οποιοδήποτε image και ορίζεται μέσα από το rss feed. Βέβαια, πολλοί aggregators, αν δεν βρούν ένα feed icon δοκιμάζουν να χρησιμοποιήσουν το favicon του site στο οποίο αναφέρεται το feed.

Η πιο εύκολη λύση για να προσθέσουμε το feed icon στο feed μας είναι να χρησιμοποιήσουμε το feedburner. Το feedburer παίρνει το feed μας, του κάνει διάφορους μετασχηματισμούς και μας δίνει ένα νέο “βελτιωμένο” feed.

Το feed του “καιλοιπολόγιου” βρίσκεται στην διεύθυνση http://etcetcetcetc.blogspot.com/atom.xml. Ανοίγουμε λοιπόν ένα account στο feedburner και εκεί που λέει “Enter your blog or feed URL” βάζουμε αυτή την διεύθυνση. Στην επόμενη σελίδα έχουμε διάφορες επιλογές. Αυτή που μας ενδιαφέρει είναι η “Feed Image Burner”. Τσεκάρουμε το κουτάκι και στις επιλογές που εμφανίζοντε βάζουμε το URL της εικονίτσας (στην περίπτωση του Ηλία, http://www.tabakeas.gr/favicon.ico) που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε (άλλη χρήσιμη επιλογή είναι η πρώτη πρώτη, η Item Stats που επιτρέπει να έχουμε στατιστικά για το πόσοι πάτησαν πάνω στο link από κάποιο aggregator).

Αφού τελειώσουμε, διαλέγουμε “Publicize” στην επόμενη σελίδα. Εδώ μπορούμε εύκολα να διαλέξουμε πως θέλουμε να εμφανίζεται το link για το “νέο” μας feed στο blog μας. Copy-paste τον κώδικα στο τεμπλάτε του blogger και τελειώσαμε!

Δύο σημειώσεις. 1) Αν και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε φωτογραφία, προτιμήστε μία με διαστάσεις 16×16 σε μορφή gif ή jpeg. 2)Ενημερώστε τους ενδιαφερόμενους με ένα post στο blog σας ότι η διεύθυνση του feed άλλαξε!

Γκρίνιες στην μπλογκόσφαιρα…

Ακούω γκρίνιες τώρα τελευταία. Όπως εδώ και εδώ. Έχουν να κάνουν με δύο πράγματα. Ένα ότι το “blogging δεν είναι όπως ήταν παλιά” και το άλλο με “την κλοπή άρθρων”.

Αγαπητοί συμμπλόγερς, μην γκρινιάζετε! Όσον αφορά τα άρθρα σας (μας), πρέπει να τα αντιμετωπίζετε ως αυτόνομες υπάρξεις. Αν είναι καλά, μην γελιέστε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα ξεφύγουν από εσάς, θα αντιγραφούν, θα μεταλλαχθούν, θα διαδοθούν! Αφήστε τις ιδέες σας ελεύθερες! (Δεν λέω, ο ευγενικός άνθρωπος, με τρόπους, θα αποδώσει τις τιμές που σας αξίζουν και θα σας αναφέρει ως πνευματικούς πατέρες, αλλά και να μην το κάνει, δεν πειράζει. Αρκεί που διαδίδει τις ιδέες σας, τα αστεία σας, την γραφή σας αποδίδοντας έτσι άθελά του τιμή στον αρχικό δημιουργό….)

Όσο για το ότι “παλιά, τα πράγματα ήταν καλύτερα, τώρα έχει blog ο κάθε άσχετος” συνειδητοποιήστε ότι βασικά, τα πράγματα ήταν καλύτερα γιατί ήσασταν πιο νέοι και πιο ανέμελοι! Η μπλογκόσφαιρα έχει γίνει καλύτερη, ξέφυγε από τα πολύ τεχνικά, μιλάει για τέχνη, για ιδεολογίες, για πολιτική, για αθλητικά, για κουτσομπολιό. Υπάρχουν εργαλεία για την ανταλλαγή φωτογραφιών, υπάρχουν πολύ ωραία κείμενα και ιδέες, υπαχουν τα creative commons. Πραγματικά το Internet είναι πολύ καλύτερο. Όσοι αναπολείτε τις μέρες της ΕΕΕΑ και των BBS, νομίζω ότι απλά δεν θυμάστε καλά πώς ήταν το Internet (ή πώς δεν ήταν, ανάλογα με την περίπτωση).

Ας είμαστε ανοικτοί στο νέο. Αυτό που μας μοιάζει με θόρυβο μπορεί να είναι μία μουσική που δεν κατανοούμε. Ας είμαστε ανιδιοτελείς με τα πνευματικά μας δημιουργήματα και ως σωστοί πνευματικοί πατέρες τους ας αντλήσουμε ικανοποίηση μέσα από την δική τους επιτυχία και όχι την δική μας. ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ…, οι “νεόφερτοι”, “ανάγωγοι” ή “ανήθικοι”, κατά περίπτωση, καλό θα είναι να μάθουν τους κανόνες, τους τρόπους και τους νόμους του νέου αυτού κόσμου που στον οποίο μπαίνουν.

Καπιταλισμός και Ανοικτό Λογισμικό

Το post Θα Χρησιμοποιούσε ο Adam Smith το Linux; με προκάλεσε. Γιατί είναι ένα θέμα που νομίζω ότι είναι γενικά παρεξηγημένο. Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν το OSS (Open Source Software) ώς την αντίδραση στον γίγαντα του καπιταλισμού, την Microsoft, συνεπώς έχουμε για άλλη μία φορά την πάλη των τάξεων, ξεσηκώθηκε ο εργάτης και ζητάει να γκρεμίσει τον δυνάστη του.

Δεν συμφωνώ. Είμαι υποστηρικτής του μοντέλου της ελεύθερης αγοράς, είμαι φανατικός του OSS. Και πιστεύω ότι το OSS είναι συμβατό με την ελεύθερη οικονομία και την ελεύθερη αγορά.

Ο λόγος ύπαρξης του OSS έχει να κάνει με κάτι που η κοινωνία μας δεν έχει ξεκαθαρίσει. Μπορώ να έχω ιδιόκτητο ένα πνευματικό δημιούργημα; Πόσο ΔΙΚΟ ΜΟΥ είναι ένα τραγούδι, ένα θεώρημα, ένας αλγόριθμος, ένα πρόγραμμα από την στιγμή που γίνεται δημόσια γνωστό; Και αν είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ μπορώ να ορίσω πώς θα το χρησιμοποιούν οι άλλοι; Αν ρωτήσετε ένα δικηγόρο θα σας πει ότι αυτά είναι ξεκάθαρα, αν ρωτήσετε τυχαίους ανθρώπους στον δρόμο θα σας πουν ότι το να αντιγράψεις ένα τραγούδι ή ένα πρόγραμμα “δεν είναι κλοπή ακριβώς”…

Από την άλλη έχουμε μία κοινωνία που γίνεται “ηλεκτρονική”. Και η κοινωνία θέλει να έχει έλεγχο σε αυτή την “ηλεκτρονική” της διάσταση. Η μορφή με την οποία σώζει τα κείμενά της, τις μουσικές της, αλλά και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί γαι να τα δημοσιεύει και να τα επεξεργάζεται, όλα αυτά είναι πράγματα στα οποία μία κοινωνία πρέπει να έχει λόγο και πρόσβαση.

Νομίζω ότι τα αίτια για την ανάπτυξη του “ελεύθερου λογισμικού” βρίσκονται ακριβώς εκεί -στην ελευθερία. Στην ανάγκη του προγραμματιστή-δημιουργού να δημιουργεί χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Στην ανάγκη του απλού χρήστη να έχει ελεύθρη πρόσβαση στην πληροφορία και αυτή να μην εξαρτάται από το αν έδωσε τον φόρο του στην Χ μεγάλη εταιρεία. Από την ανάγκη οργανισμών όπως εταιρείες και κράτη να διαχειρίζονται και να επεξεργάζονται τις πληροφορίες που αρχίζουν να αποτελούν την ραχοκοκαλιά τους με όποιο τρόπο θέλουν, να τις κρύβουν όποτε θέλουν, να τις αποθηκεύουν όπως θέλουν να τις μοιράζονται με όποιον θέλουν. Επιτρέπει σε όλους να είναι δημιουργοί και όχι απλοί μεταπωλητές.

Το μοντέλο του ανοικτού λογισμικού δεν αντιτίθεται στην ελεύθερη αγορά. Αντίθετα, επιτρέπει σχεδόν στον καθένα να συμμετάσχει με ίσους όρους ή τουλάχιστον με πολύ καλύτερους. Είναι γεγονός ότι σε μία αγορά που επικρατεί το ανοικτό λογισμικό δεν θα δούμε μάλλον μία εταιρεία τόσο μεγάλη και τόσο πλούσια όσο η Microsoft. Αλλά μπορούμε να δούμε αρκετές μεγάλες και πετυχημένες εταιρείες και αρκετούς πολούσιους μετόχους και επιχειρηματίες -μάλλον λιγότερο πλούσιους από τον Bill Gates αλλά πολύ περισσότερους.

Ως οπαδός της ελεύθερης οικονομίας είμαι υπέρ του Ελεύθερου Λογισμικού.

Φοιτητής Ζέιμους εναντίον Mictrosoft, 1-0

Μου έστειλε το link ένας φίλος. Είναι η ιστορία ενός φοιτητή που χωρίς να έχει ανοίξει τα Windows XP και το Office XP Pro (educational edition) τα πούλησε στο ebay. H Microsoft τον μήνυσε αλλά αυτός αντί να δεχθεί συμβιβασμό το τράβηξε όσο μπορούσε, και τελικά νίκησε! Όχι, δεν ζήτησε να βγάλει μία περιουσία…

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ.

Σωστός και κύριος!

Αμετροέπεια;

Πολλά τα παράπονα για τις εταιρείες τροφίμων, τον ΕΦΕΤ… Μύρισε “σκάνδαλο” και η σκανδαλολάγνα κοινή γνώμη μας έστρεψε τα πυρά της “κατά παντός υπευθύνου”. Επιτέλους να πέσουν κεφάλια! “Θέλουμε αίμα”, ουρλιάζουν τα πλήθη βλέποντας τους υπόπτους να οδηγούνται στην λαιμητόμο. Και με το πρώτο κεφάλι ευγενούς που βλέπουμε επιτέλους να κοιλάει στην λάσπη ουρλιάζουμε από ηδονή!

Δεν κάνουμε διακρίσεις, δεν ακούμε εξηγήσεις. “Μυρίζει σκάνδαλο, θέλουμε αίμα, να πέσουν κεφάλια” ουρλιάζουμε εν χορώ και συγκεντρωνόμαστε μπροστά στις τηλεοράσεις μας να δούμε το θέαμα.

Σιγά ρε παιδιά! Ναι, μερικά γιαούρτια ήταν μουχλιασμένα. Ναι, φταίει η ΦΑΓΕ. Ναι, να πληρώσει και πρόστιμο. Αλλά δεν έγινε και τίποτα. Βρήκατε ένα από αυτά; Αν ναι, πήρατε τηλέφωνο στην ΦΑΓΕ; Δεν έχω εμπειρία από την συγκεκριμένη εταιρεία, αλλά είμαι από τους καταναλωτές που διαμαρτύρομαι σε παρόμοιες περιπτώσεις. Η αντιμετώπιση που είχα σχεδόν όλες τις φορές ήταν “ευχαριστούμε πολύ που μας ενημερώσατε, αν έχετε το προβληματικό προϊόν παρακαλούμε κρατήστε το και θα περάσει κάποιος να το πάρει”. Και αυτός που έρχεται να παραλάβει το προϊόν φροντίζει να φέρει το ίδιο σε μεγαλύτερη ποσότητα μαζί με κάποιο σχετικό δώρο (προϊόντα της ίδιας εταιρείας ή κάτι τέτοιο).

Θέλω να πω, ότι όταν μιλάμε για τόσο μεγάλες εταιρείες, δεν μπορούμε να θεωρούμε από πριν ότι “μας πουλάνε σάπια προϊόντα για να κερδίζουν”. Αν αποδειχθεί, μαζί σας, αλλά μου μοιάζει απίθανο… Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί δεν είναι αυτή η μπίζνα τους.

Μετά πάμε στο μέλι. Ρωτήστε κάποιον επιστήμονα μελισσοκόμο και θα σας πει ότι το μέλι που αγοράζετε από το σουπερμάρκετ είναι πολύ (μα πάρα πολύ) πιθανό να είναι πολύ καλύτερο από ποιοτικής άποψης από το μέλι του “παραδοσιακού μελισσοκόμου” κάπου στην επαρχία, που πουλάει δίπλα στον δρόμο. Γιατί; Γιατί ελέγχεται. Γιατί έχει προδιαγραφές. Γιατί ξέρουν οι άνθρωποι τί επιτρέπεται και τί όχι. Μερικές φορές οι προδιαγραφές αλλάζουν και το περσινό προϊόν που χθές ήταν ΟΚ, σήμερα θεωρείται ότι δεν τις καλύπτει. Και δεν είναι απίθανο, τις ίδιες ουσίες να τις χρησιμοποιεί ο μπάρμπας σας στο χωριό, σε μεγαλύτερες ποσότητες. Και να έχουν πάει οι μέλισσες σε ψεκασμένα λουλούδια… Και να τρώει το μέλι και να το δίνει και σε εσάς. Αλλά όταν ακούω ότι “η ουσία είναι επικίνδυνη μόνον εάν η ημερήσια κατανάλωση μελιού ξεπερνά τα 40 κιλά” και αυτό προκαλεί τόσες αγανακτησμένες φωνές και τόση οργή, ε, έλεος!

Ξέρω, ξέρω… “Τί μας λές, ρε; Είσαι τρελός ή τα παίρνεις από κάποιον;” Όχι και όχι, αλλά ποιός θα με πιστέψει;

fre.e.paper

Μου άρεσε το μανιφέστο του fre.e.paper. Υιοθετώ απόλυτα τα “θέλω”, κρατάω μερικές επιφυλάξεις για τα “δεν θέλω”… (τα θέλω και αυτά αρκεί να μην παράγονται/δημοσιεύονται αυτόματα, κάτι στην ύπαρξή τους και στο γεγονός ότι τελικά έφτασαν σε εμένα να υποδηλώνει μία άποψη ή μία πνευματική διεργασία). Ή κάπως έτσι.