Ζητείται Ελπίς…

Απαράδεκτα επεισόδια στις Ελπίδες: Οι κάφροι μας φρόντισαν να δείξουν τί σημαίνει “φιλοξενία”.

Κάποτε τουλάχιστον αισθανόμασταν μειονεκτικά και κομπλεξικά απέναντι σε κάποιους και ντύναμε το αίσθημα κατωτερώτητας σαν “φιλοξενία”. Τώρα δεν μας πιάνει κανείς, είμαστε Ευρωπαίοι (από τους παλιούς, όχι τους βλάχους που μπήκαν τώρα), είμαστε πρωταθλητες Ευρώπης στο ποδόσφαιρο (τί να πουν οι Γερμαναράδες και τα Γαλλάκια μωρέ!), έχουμε Ευρώ, κάναμε Ολυμπιακούς Αγώνες, δώσαμε τα φώτα του Πολιτισμού στους πίθηκους και έμαθαν να περπατάνε, που όταν χτίζαμε Παρθενώνες πηδούσαν από κλαδί σε κλαδί.

Γαμάμε και δέρνουμε. Προσκυνήστε μας!

(Ας ελπίσουμε μόνο, ότι δεν θα γίνουμε ποτέ τόσο σημαντικοί και μεγάλοι όσο νομίζουμε, γιατί τότε την έβαψαν όλοι.)

Technorati + monitor

Όπως είπα και εδώ, ένας από τους στόχους του monitor είναι να διευκολύνει τα ελληνικά blogs να αλληλεπιδράσουν.

Η κυριότερη μορφή τέτοιας αλληλεπίδρασης για τα blogs είνα η ύπαρξη links από το ένα στο άλλο. Όταν ένα post από ένα blog έχει link σε ένα post ενός άλλου είναι σαν να δημιουργείται μία “συζήτηση”. Χρησιμοποίησα λοιπόν το technorati για να εμφανίζω δίπλα σε κάθε post πόσα άλλα blogs το “συζητάνε”. Αυτά είναι τα μικρά πράσινα “μπαλονάκια” που θα δείτε δίπλα σε μερικά posts. Αν πατήσετε πάνω σε ένα θα πάτε στην σχετική σελίδα που δείχνει και αυτά τα links.

(BTW, δεν ξέρω κανένα aggregator που να έχει αυτή την δυνατότητα. Μόλις καθαρίσω λίγο τον κώδικα θα συμπεριλάβω και αυτό το functionality στο lilina…)

Η “Ευρώπη των μονοπωλίων”…

Δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με το Μικρό Γαλατικό Χωριό του Ναυτίλου. Δεν θα μου κάνει εντύπωση αν στην καλομαθημένη Ελλάδα της γενίκευσης, της ημιμάθειας και κυρίως της υποκρισίας αρχίσουμε πάλι να κατηγορούμε την (περισσότερο καλή παρά κακή) Ε.Ε. για τις δικές μας γκάφες… Γιατί, γίνεται να φταίμε εμείς ποτέ; Όχι βέβαια -η μαμά μας μας μεγάλωσε λέγοντάς μας ότι είμαστε ό,τι καλύτερο έχει συμβεί ποτέ στην ανθρωπότητα.

monitor.vrypan.net

Παίρνοντας έμπνευση από τον Πλανήτη του Σίμου και με δεδομένο ότι το lilina παίζει πλέον ικανοποιητικά καλά, αποφάσισα να στήσω το monitor.vrypan.net.

Σκοπός του monitor είναι να αποτελέσει ένα χώρο αλληλεπίδρασης των πολλών ελληνικών blogs που έχουν κάτι να πουν. Παρατήρησα και στον “Πλανήτη” ότι με κάποιο τρόπο όταν οι blogers γνωρίζουν ότι τα posts τους βρίσκονται και σε ένα “χώρο” με άλλα, αρχίζουν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αυτό βέβαια είναι μία δική μου αίσθηση.

Μία άλλη λειτουργία του monitor θα είναι να βοηθάει νέα blogs να γίνουν γνωστά.

Στόχος του monotor δεν είναι να αντικαταστήσει τα ίδια τα blogs, αφού συμφφωνώ με αυτό που διάβασα κάπου ότι ένα blog δεν είναι μόνο τα κείμενα άλλα η όλη εμπειρία που προσφέρει στον επισκέπτη. Αυτός είναι και ο λόγος που π.χ. τα μόνα άρθρα που θα εμφανίζονται είναι αυτά που δίνει το feed του καθενός, το monitor δεν κρατάει αρχείο. Φαντάζομαι το monitor σαν μία “καθημερινή συλλογική εφημερίδα” που δημιουργείται αυτόματα από τα πολλά ανεξάρτητα blogs που την απαρτίζουν. Χωρίς λογοκρισία (εκτός από την επιλογή των ίδιων των blogs). Ανεξάρτητη όσο μπορούμε να είμαστε όλοι όσοι συμβάλλουμε. Ενδιαφέρουσα, όταν είμαστε και εμείς…

Φαντάζομαι ότι στην πορεία θα γίνουν διάφορες αλλαγές και διορθώσεις. Για παράδειγμα δεν έχω καταλήξει αν θα έπρεπε να υπάρχουν και posts στα αγγλικά (μερικά ελληνικά blogs φιλοξενούν και posts σε άλλες γλώσσες). Επίσης υπάρχουν μερικά τεχνικά θέματα και ιδέες που θα ήθελα να δω. Αλλά αποφάσισα ότι είναι καλύτερο να βγει “στον αέρα” το site και τις λεπτομέρειες να τις δουλέψω στην συνέχεια, με βάση την ανάδραση που θα λάβω… Περιμένω εντυπώσεις και ιδέες!

Αποχαιρετισμός.

Δεν ήταν κακός άνθρωπος, τα διάφορα ελατώματά του όμως τον οδηγούσαν να κάνει κακό σε άλλους. Τον γνώρισα πριν από 6 χρόνια. Η σχέση μας ήταν επαγγελματική και σχεδόν μέχρι να τελειώσει τον συμπαθούσα, είχε πλάκα, ήταν γραφικός. “Χωρίσαμε” με τον χειρότερο τρόπο, ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που μου έχει κάνει κακό, μετά από τόσο καιρό όμως ποιός τα θυμάται αυτά…

Δεν έχει σημασία το όνομά του, με τους φίλους τον φωνάζαμε “Ντάμπλαγια-Ντάμπλαγια”.

Χθες έμαθα ότι πριν από μερικές μέρες πέθανε. Στην κηδεία του δεν πήγε ούτε η γυναίκα του, ούτε η κόρη του… Ας είναι αυτό το posting ένας μικρός αποχαιρετισμός από εμένα. Ας βρει την γαλήνη που νομίζω ότι δεν βρήκε στην ζωή.

Συνέντευξη με τον Hurd developer, Marcus Brinkmann

Μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη δίνει ο Marcus Brinkmann στον Νικόλαο Καραστάθη.

Μου άρεσε πολύ μία έκφραση από την συνέντευξη: Σήμερα, ο προγραμματισμός είναι εργαλείο για κοινωνικήαλλαγή (Programming is now a tool for social change).